Ачааллаж байна…
Certain specified diseases of urinary system
Тодорхойлолт
Халдвар, эмийн бодист үзүүлэх урвал, туяа эмчилгээний цацрагт өртөх буюу цочроогч байж болох бодисоос үүдэлтэй давсагны байдал. Энэ байдал нь шээсний давсагны үрэвсэл, дизури, поллакиури, халуурах буюу сүвээгээр өвдөхөөр илэрнэ.
A condition of the bladder, caused by infection, reaction to pharmacological agents, exposure to radiation therapy, or potential irritants. This condition is characterised by inflammation of the urinary bladder, dysuria, pollakiuria, fever, or flank pain.
Хамаарахгүй (Exclusions)
ICD-10-тай харгалзах код
Дэд ангилал
Тодорхойлолт
Шээсний давсаг ба шээлэйн үрэвслээр илэрдэг байдал. Энэ байдал нь давсагны хучуур эдийн гажиг буюу гэмтэл, хорт бодистой халдвар, аутоиммун урвал буюу харшилтай холбоотой байж болно. Энэ байдал мөн Ханнерын шарх, давсагны салст бүрхүүлийн бүх квадрантыг хамарсан тархмал гломеруляци, давсагны хөнгөнөөс хүнд хэлбэрийн архаг даралт, давсаг өвдөх, шээс яаралтай хүрэх ба шээсний хэмжээ бага байхаар илэрч болно.
A condition characterised by inflammation of the urinary bladder and ureters. This condition may be associated with a malformation of, or injury to, the bladder epithelium, infection with toxins, an autoimmune reaction, or an allergy. This condition may also present with Hunner ulcers diffuse glomerulations affecting all quadrants of the bladder mucosa, mild to severe chronic bladder pressure, bladder pain, urgency to urinate, and low volumes of urine.
Дэлгэрэнгүй тодорхойлолт
Давсаг өвдөх хамшинж (BPS) буюу завсрын эдийн цистит (IC) ба өвдөлттэй давсагны хамшинж гэж мөн нэрлэдэг өвчин нь халдвар буюу өөр ямар нэг эмгэг байхгүй үед давсаг дүүрэхтэй холбоотой аарцгийн өвдөлт, өдөрт найман удаагаас, шөнөдөө хоёр удаагаас олон шээх давтамжтай поллакиури, давсгийг усаар тэлэх сорилоор илэрсэн цистоскопийн гэмтэл (одорхог тууралт, Ханнерын шарх) ба/буюу үрэвслийн нэг бөөмт эсийн нэвчдэс ба эдийн грануляци зэрэг гистологийн өөрчлөлтөөр илэрнэ. BPS-ийн тархалт 100 000 хүн тутамд 10-аас 510 хооронд хэлбэлзэх бөгөөд Скандинавын орнуудад хамгийн өндөр. Эрэгтэй, эмэгтэйн харьцаа 1:9 байна. Эмнэлзүйн дүр зурагт өвдөлт ба поллакиури давамгайлна. Өвдөлтийг ихэвчлэн аарцгийн өвдөлт гэж тодорхойлдог боловч хярзан, үтрээ, хусга ба шээлүүрийг ч хамарч болно. Давсаг дүүрэх үед өвдөлт хүчтэй болж, шээсний дараа намдана. BPS нь мөн фибромиалгитай хавсарч болно. Поллакиури нь давсаг дүүрэхэд ихэсч, шээснээр намддаг, бараг байнгын шээс хүрэх мэдрэмжийн үр дагавар юм. Гэвч өвчтөнд шээс задгайрах шинж илэрдэггүй. Өвчин сэдрэлтэйгээр явагдаж болно. Өгүүлэмжид бактерт цистит, аарцгийн мэс засал буюу төрөлт байх, мөн зарим хүчиллэг хоол хүнс нь BPS-ийн сэдээгч хүчин зүйл байж болно. BPS-ийн шалтгаан тодорхойгүй. Давсагны салст бүрхүүл шээсний бүрэлдэхүүнийг хэвийн бусаар нэвтрүүлэх нь сонгодог таамаглал боловч халдварын, дааврын, судасны, мэдрэлийн, гэмтлийн буюу аутоиммун гаралтай байж болохыг мөн дэвшүүлсэн. BPS нь бусад оношийг үгүйсгэж тавьдаг онош юм. Өвчтөний өгүүлэмжийг туяа эмчилгээ, хими эмчилгээ, дархлаа эмчилгээ (циклофосфамид) ба үрэвслийн эсрэг эм (тиапрофены хүчил) хэрэглэсэн эсэхээр судлах хэрэгтэй. Шээлүүрийн доорх цүлхэн, эндометриоз, үтрээний кандидоз, херпес буюу папилломавирүсийн халдвар, умайн хүзүү, умайн их бие буюу өндгөвчний өмөн, түрүү булчирхайн аденом буюу өмөнг оношоос үгүйсгэх хэрэгтэй. Бусад ялган оношлогоог (бактерт цистит, простатит, бэлгийн замаар дамжих халдвар, шээсний замын сүрьеэ, түрүү булчирхайн аденом буюу өмөн, шээсний дараах үлдэгдэл шээс) зохих оношилгооны шинжилгээгээр үгүйсгэж болно. Уродинамик үнэлгээгээр давсаг-хаалтын мэдрэлийн гаралтай үйл ажиллагааны алдагдал ба детрузорын хэт идэвхжлийг үгүйсгэх хэрэгтэй. Венийн урографи буюу компьютерт томографи (CT) шинжилгээгээр шээлэйн аарцгийн хэсэг дэх чулууг үгүйсгэх, харин давсаг руу нэвчсэн өмөн буюу чулууг үгүйсгэхэд цистоскопи ашиглаж болно. Зарим үзүүлэлт BPS-ийг сэжиглэхэд тус болно. Цистоманометрийн шинжилгээгээр эрт үүсдэг, өвдөлттэй гурав дахь шээс хүрэх мэдрэмж (давсагны багтаамж 300 cc-ээс бага) илэрч болно. Үндсэн цистоскопийн дүн хэвийн боловч физиологийн уусмалаар тэлсний дараа давсагны салст бүрхүүлийг цистоскопоор шинжлэхэд одорхог тууралт буюу олон тооны гломеруляци илэрнэ. Давсагны салст бүрхүүлийн биопсид үрэвслийн шинж буюу мастоцитын нэвчдэс илэрнэ. Эмчилгээ нь шинж тэмдгийн эмчилгээ юм. Давсгийг усаар тэлэх нь оношилгооны ашигтай сорил байхаас гадна богино хугацааны эерэг нөлөө үзүүлж болно. Үр дүнтэй гурван эмчилгээ байдаг: циметидин (уухаар), диметилсульфоксидыг (DMSO) давсаг руу дусааж хийх ба амитриптилин (уухаар). Эмчилгээний бусад боломжид дараах хамаарна: пентозан полисульфат натри (уухаар), гепарин, гиалуроны хүчил (Cystistat®) буюу нейротоксиныг (резинифератоксин буюу капсаицин) давсаг руу дусааж хийх, хоолны дэглэм өөрчлөх (хүчиллэг хоол хүнсийг хасах), ууцны нейромодуляци, шаантны арын мэдрэлийг цахилгаанаар сэдээх, детрузор руу ботулины токсин тарих, физик эмчилгээ, даралт ихтэй хүчилтөрөгчийн эмчилгээ, циклоспорин A хэрэглэх, соронзон эмчилгээ г.м. Давсгийг их бага хэмжээгээр бүрэн авах ба томруулах буюу орлуулах энтероцистопластик бүхий мэс заслын эмчилгээг зөвхөн онцгой тохиолдолд хэрэглэдэг бөгөөд олон мэргэжлийн хэлэлцүүлэг шаардана. Өвчний явц тодорхойгүй тул эмчилгээний хариу урвалыг урьдчилан таамаглах боломжгүй.
Bladder Pain Syndrome (BPS), also known is interstitial cystitis (IC) and painful bladder syndrome, is characterised by pelvic pain associated with bladder filling, pollakiuria with a voiding frequency of more than eight urinations per day and more than two urinations per night, cystoscopic lesions (petechiae, Hunner's ulcers) revealed by a bladder hydrodistention test, and/or histological anomalies such as inflammatory mononuclear cell infiltrates and tissue granulation, in the absence of infection or any other pathology. The prevalence of BPS varies between 10 and 510 per 100 000 inhabitants and is highest in Nordic countries. The male to female ratio is 1:9. The clinical picture is dominated by pain and pollakiuria. Although the pain is usually described as pelvic, it may also involve the perineum, vagina, scrotum and urethra. It becomes more severe upon bladder filling with relief after urination. BPS may also be associated with fibromyalgia. The pollakiuria is the consequence of a nearly constant urge to urinate, which increases with bladder filling and is relieved by urination. However, patients do not display urinary incontinence. The disease may evolve through crises. A history of bacterial cystitis, pelvic surgery or giving birth, and certain acidic foods may be triggering factors for BPS. The aetiology of BPS is unknown. Abnormal permeability of the bladder mucosa to urine components is the classical hypothesis but an infectious, hormonal, vascular, neurological, trauma- or autoimmune-related origin has also been proposed. BPS is a diagnosis of exclusion. Patient history should be studied for use of radiotherapy, chemotherapy, immunotherapy (cyclophosphamide) and anti-inflammatories (tiaprofenic acid). Suburethral diverticulum, endometriosis, vaginal candidiasis, herpes or papillomavirus infection, cancer of the cervix, uterine body or ovaries, and adenoma or cancer of the prostate should be excluded from the diagnosis. Other differential diagnoses (bacterial cystitis, prostatitis, sexually transmitted diseases, urinary tuberculosis, prostate adenoma or caner, post-voiding residues) can be excluded by appropriate diagnostic tests. Urodynamic evaluation should exclude neurological bladder-sphincter dysfunction and detrusor hyperactivity. Intravenous urography or computed tomography (CT) scanning should exclude a calculus in the pelvic ureter and cystoscopy can be used to exclude a cancer or calculus infiltrating the bladder. Certain data may be suggestive of BPS. Cystomanometry may reveal a third need to urinate (bladder content below 300 cc) that is early and painful. Basic cystoscopy results are normal but cystoscopic examination of the bladder mucosa after distension using physiological saline solution reveals petechiae or multiple glomerulations. Biopsies of the bladder mucosa show signs of inflammation or mastocyte infiltration. Treatment is symptomatic. Bladder hydrodistention, in addition to being a useful diagnostic test, may also provide short-term beneficial effects. Three effective treatments are available: cimetidine (per os), intravesical instillation of dimethyl sulfoxide (DMSO), and amitriptyline (per os). Other treatment possibilities include: pentosan polysulfate sodium (per os), intravesical instillation of heparin, hyaluronic acid (Cystistat®) or neurotoxins (resiniferatoxin or capsaicin), altered diet (elimination of acidic foods), sacral neuromodulation, electrical stimulation of the posterior tibial nerve, intradetrusor botulinum toxin injection, physiotherapy, hyperbaric oxygenotherapy, Cyclosporine A administration, magnetotherapy etc. Surgical treatment involving a more or less complete cystectomy and an enlargement or substitution enterocystoplasty is used only in exceptional cases and requires pluridisciplinary discussion. As the disease course is uncertain, the response to treatment is unpredictable.
ICD-10-тай харгалзах код
Өөр хэсэгт ангилсан