Disorders of the retina
ICD-10-тай харгалзах код
Дэд ангилал
Өөр хэсэгт ангилсан
Тодорхойлолт
Аутоиммун ретинопати нь хорт хавдартай холбоогүйгээрээ паранеопласт ретинопатиас ялгаатай, дархлалаар дамждаг торлогийн үрэвсэлт эмгэгүүд юм. Өвчтөн хараа аажмаар алдагдах шинжээр хандах ба савханцар эсийн (харанхуйд дасан зохицох чадвар алдагдах ба захын харааны асуудал) ба лонхонцор эсийн (харааны хурц чанар, өнгө ялгах үйл ажиллагаа алдагдах, гэрэлд мэдрэгших ба гялбалт) үйл ажиллагааны алдагдал илэрч болно. Шинж тэмдэг нь ихэвчлэн нүдний угийн шинжилгээний үеийн эмнэлзүйн шинжээс илүү хүнд байдаг. Торлогийн эсрэг олон аутоэсрэгбие (жишээ нь, рековерины эсрэг эсрэгбие) тодорхойлогдсон боловч тэдгээрийн ач холбогдол тодорхойгүй. Аутоиммун ретинопати нь бусад шалтгааныг үгүйсгэх замаар тавигддаг онош бөгөөд ретинопатийн бусад шалтгааныг үгүйсгэх шаардлагатай, харин дархлалын эмчилгээний боломжит үүрэг тодорхойгүй хэвээр байна. Холбогдох мэдрэлийн аутоэсрэгбиед дараах зүйлс хамаарна: рековерины эсрэг аутоэсрэгбие; альфа-энолазын аутоэсрэгбие; трансдуцины эсрэг аутоэсрэгбие.
Autoimmune retinopathies are immune-mediated inflammatory disorders of the retina that differ from paraneoplastic retinopathies in the lack of association with cancer. Patients present with progressive visual loss and dysfunction of rods (impaired dark adaption and peripheral vision problems) and cones (visual acuity, colour dysfunction, photosensitivity and glare) may occur. The symptoms are often worse than the clinical signs on fundoscopy. Multiple anti-retinal autoantibodies (e.g. anti-recoverin antibodies) are described although their significance is uncertain. Autoimmune retinopathy is a diagnosis of exclusion and other causes of retinopathy need to be ruled out, while the potential role of immunotherapy remains uncertain. Associated neural autoantibodies include: anti-recoverin autoantibodies; alpha-enolase autoantibodies; anti-transducin autoantibodies.
ICD-10-тай харгалзах код