Cardiac arrhythmia
Энэ нь зүрхний цахилгаан идэвхжил хэвийн бус байдаг олон янзын байдлын том бүлгийн аль нэг нь юм. Зүрхний цохилт хэт түргэн буюу хэт удаан, жигд буюу жигд бус байж болно.
Өөр хэсэгт ангилсан
ICD-10-тай харгалзах код
Дэд ангилал
Холбоотой контент
Тодорхойлолт
Шинж тэмдэгтэй ховдлын хэм алдагдал ба зүрхний гаралтай гэнэтийн үхлийн эрсдэл ихсэхэд хүргэж болох, зүрхний цахилгаан бичлэгт (ЭКГ) QT завсар уртсахаар илэрдэг ховдлын миокардын дахин туйлшралын төрөлх эмгэг.
A congenital disorder of ventricular myocardial repolarization characterised by a prolonged QT interval on the electrocardiogram (ECG) that can lead to symptomatic ventricular arrhythmias and an increased risk of sudden cardiac death.
Дэлгэрэнгүй тодорхойлолт
Төрөлх урт QT хамшинж (LQTS) нь суурь ЭКГ-д QT завсар уртсах ба амь насанд аюултай хэм алдагдлын өндөр эрсдэлээр илэрдэг удамшлын зүрхний өвчин юм. Өвчний тархалтыг 2,500 амьд төрөлт тутамд 1 орчим гэж тооцдог. LQTS-ийн хоёр гол илрэл нь зүрх зогсох ба зүрхний гаралтай гэнэтийн үхэлд хүргэж болох муужралын дайрал, мөн QT завсар уртсах ба T шүдний гажиг зэрэг зүрхний цахилгаан бичлэгийн гажиг юм. Өвчний генетикийн үндсийг 1990-ээд оны дундуур тогтоосон бөгөөд одоогоор тогтоогдсон LQTS-ийн бүх ген зүрхний ионы сувгийн дэд нэгж буюу ионы гүйдлийг зохицуулахад оролцдог уургийг кодлодог. Эдгээр генийн (KCNQ1, KCNH2, KCNE1, KCNE2, CACNA1c, CAV3, SCN5A, SCN4B) мутаци нь үйлдлийн потенциалын үргэлжлэх хугацааг уртасгаж өвчин үүсгэнэ. LQTS-ийн хамгийн түгээмэл хувилбар (LQT1) нь KCNQ1 генийн мутациас үүдэлтэй бөгөөд генотип тогтоогдсон өвчтөнүүдийн ойролцоогоор тал хувь нь KCNQ1-ийн мутацитай байдаг. LQTS-ийн өвөрмөц шинжийг харгалзан үзвэл энэ өвчнийг мэддэг эмчийн хувьд ердийн тохиолдлыг оношлоход бэрхшээл үүсдэггүй. Гэсэн хэдий ч хилийн тохиолдол илүү төвөгтэй бөгөөд тусгай оношлогооны шалгуурт санал болгосны дагуу зүрхний цахилгаан бичлэгийн, эмнэлзүйн ба гэр бүлийн янз бүрийн илрэлийг үнэлэх шаардлагатай. Үүнээс гадна молекулын скрининг одоо оношлогооны үйл явцын нэг хэсэг болсон. Хүчин төгөлдөр эсрэг заалтгүй бол эмчилгээг үргэлж бета хориглогчоор эхлэх ёстой. Бета хориглогчийг бүрэн тунгаар хэрэглэж байхад өвчтөнд дахин муужралын дайрал илэрвэл зүрхний зүүн талын симпатик денервацийг (LCSD) эргэлзэлгүй хийх ба суулгадаг кардиовертер-дефибриллятор (ICD) эмчилгээг авч үзэх бөгөөд эцсийн шийдвэрийг тухайн өвчтөний онцлогт (нас, хүйс, эмнэлзүйн өгүүлэмж, зарим тохиолдолд мутацид өвөрмөц шинж зэрэг генетикийн дэд бүлэг, мөн цахилгааны өндөр тогтворгүй байдлыг илтгэх ЭКГ-ийн шинж, түүний дотор 24 цагийн Холтерын бичлэг байгаа эсэх) үндэслэн гаргана. Зөв оношлогдож эмчлэгдсэн өвчтөнд өвчний тавилан ихэвчлэн сайн байдаг. Гэсэн хэдий ч LQTS-ийн хувилбартай өвчтөнүүдийн хувьд цөөн хэдэн хүнд үл хамаарах тохиолдол бий: Тимотигийн хамшинжтэй өвчтөн (QT завсар илт уртсах, 2:1 үйлийн тосгуур-ховдлын хориг ба хуруу наалдахаар илэрдэг), KCNQ1-ийн мутацитай Жервелл ба Ланге-Нильсений хамшинжтэй өвчтөн (төрөлх дүлийтэй хавсардаг, зүрхний хэм алдагдал маш эрт үүсдэг LQTS-ийн хүнд хэлбэр) ба 2:1 тосгуур-ховдлын хоригтой, зүрхний хэм алдагдал маш эрт үүсдэг LQT3-тай өвчтөн.
Congenital long QT syndrome (LQTS) is a hereditary cardiac disease characterized by a prolongation of the QT interval at basal ECG and by a high risk of life-threatening arrhythmias. Disease prevalence is estimated at close to 1 in 2,500 live births. The two cardinal manifestations of LQTS are syncopal episodes, which may lead to cardiac arrest and sudden cardiac death, and electrocardiographic abnormalities, including prolongation of the QT interval and T wave abnormalities. The genetic basis of the disease was identified in the mid-nineties and all the LQTS genes identified so far encode cardiac ion channel subunits or proteins involved in modulating ionic currents. Mutations in these genes (KCNQ1, KCNH2, KCNE1, KCNE2, CACNA1c, CAV3, SCN5A, SCN4B) cause the disease by prolonging the duration of the action potential. The most prevalent LQTS variant (LQT1) is caused by mutations in the KCNQ1 gene, with approximately half of the genotyped patients carrying KCNQ1 mutations. Given the characteristic features of LQTS, the typical cases present no diagnostic difficulties for physicians aware of the disease. However, borderline cases are more complex and require the evaluation of various electrocardiographic, clinical, and familial findings, as proposed in specific diagnostic criteria. Additionally, molecular screening is now part of the diagnostic process. Treatment should always begin with beta-blockers, unless there are valid contraindications. If the patient has a further syncopal episode despite a full dose beta-blockade, left cardiac sympathetic denervation (LCSD) should be performed without hesitation and implantable cardioverter-defibrillator (ICD) therapy should be considered with the final decision being based on individual patient characteristics (age, sex, clinical history, genetic subgroup including mutation-specific features in some cases, and the presence of ECG signs - including 24-hour Holter recordings - indicating high electrical instability). The prognosis of the disease is usually good in patients that are correctly diagnosed and treated. However, there are a few severe exceptions for patients with LQTS variants: patients with Timothy syndrome (characterised by marked QT interval prolongation, 2:1 functional atrioventricular block and syndactyly), Jervell and Lange-Nielsen syndrome patients carrying KCNQ1 mutations (a severe form of LQTS associated with congenital deafness and very early occurrence of cardiac arrhythmias) and LQT3 patients with 2:1 atrioventricular block and very early occurrence of cardiac arrhythmias.
ICD-10-тай харгалзах код