Coagulation defects, purpura or other haemorrhagic or related conditions
Цус бүлэгнэлтийн хямралд хүргэдэг, төрөхийн өмнөх үед, төрсний дараа үүссэн хүчин зүйлс буюу удамшлын генетикийн хүчин зүйлсээс үүдэлтэй байдал. Энэ байдал нь цус хурах ба цус алдах нь ихсэх шинжээр илэрнэ.
Тодорхойлолт
Энэ өвчин нь цусан дахь тромбоцитын түвшин буурах шинжээр илэрнэ. Энэ өвчин нь цус хурах нь ихсэх буюу цус алдах шинжээр илэрч болно. Оношийг цусны сорьцод тромбоцитын тоо буурсныг илрүүлж баталгаажуулна.
This disease is characterised by decreased levels of platelets within the blood. This disease may present with increased bruising or haemorrhaging. Confirmation is by identification of decreased platelet count in a blood sample.
ICD-10-тай харгалзах код
Дэд ангилал
Өөр хэсэгт ангилсан
Тодорхойлолт
Тромбоцитын тоо цөөрөхөд хүргэдэг, төрсний дараа үүссэн хүчин зүйлээс үүдэлтэй өвчин. Энэ өвчин нь цусан дахь тромбоцитын түвшин бага байх шинжээр илэрнэ. Энэ өвчин нь цус хурах нь ихсэх буюу цус алдах шинжээр илэрч болно. Оношийг цусны сорьцод тромбоцитын тоо буурсныг илрүүлж баталгаажуулна.
A disease caused by determinants arising after birth, leading to low platelet count. This disease is characterised by low levels of platelets within the blood. This disease may present with increased bruising or haemorrhaging. Confirmation is by identification of decreased platelet count in a blood sample.
ICD-10-тай харгалзах код
Дэд ангилал
Тодорхойлолт
Дархлааны тромбоцитопенит цусархаг тууралт (буюу дархлааны тромбоцитопени; ITP) нь тромбоцитопенитэй холбоотой байж болох ямар нэг суурь эмгэг байхгүй үед тусгаарлагдмал тромбоцитопени (тромбоцитын тоо <100,000/microL) илрэх шинжээр илэрдэг аутоиммун цус бүлэгнэлтийн эмгэг юм.
Immune thrombocytopenic purpura (or immune thrombocytopenia; ITP) is an autoimmune coagulation disorder characterised by isolated thrombocytopenia (a platelet count <100,000/microL), in the absence of any underlying disorder that may be associated with thrombocytopenia.
Дэлгэрэнгүй тодорхойлолт
Дархлааны тромбоцитопенит цусархаг тууралт (буюу дархлааны тромбоцитопени; ITP) нь тромбоцитопенитэй холбоотой байж болох ямар нэг суурь эмгэг байхгүй үед тусгаарлагдмал тромбоцитопени (тромбоцитын тоо <100,000/microL) илрэх шинжээр илэрдэг аутоиммун цус бүлэгнэлтийн эмгэг юм. Насанд хүрэгчдийн жилийн өвчлөлийг 1/62,500-аас 1/25,600-ийн хооронд гэж тооцдог бөгөөд эмэгтэй, эрэгтэйн харьцаа 1.3:1. ITP аль ч насанд тохиолдож болох хэдий ч эрэгтэйчүүдийн өвчлөл насны хоёр оргилт тархалттай бөгөөд өвчлөлийн хоёр оргил хөвгүүдэд (18-аас доош насны) ба өндөр настанд ажиглагддаг. Эмэгтэйчүүдийн дунд өвчлөлийн түвшин тогтмол. Тохиолдлын гуравны нэгд ITP шинж тэмдэггүй байдаг. Цусархаг тууралт бүхий арьс-салстын цус алдалт нь хамгийн элбэг эмнэлзүйн илрэл бөгөөд тромбоцитын тоо 30,000/microL-ээс доош үед тохиолддог. Дотор эрхтний хүнд цус алдалт (цустай шээх, ходоод-гэдэсний замын цус алдалт буюу тархи-тархины хальсны цус харвалт) голчлон тромбоцитопени 10,000/microL-ээс доош түвшинд хүрэхэд ажиглагддаг. Өвчний үргэлжлэх хугацаанаас хамааран ITP-г шинээр оношлогдсон, ужиг (3-12 сар үргэлжилсэн) ба архаг (≥12 сар үргэлжилсэн) гэж ангилна. Анх хандах үеийн цус алдалтын шинж тэмдэг эмчилгээ хийх үндэслэл болохуйц байх буюу шинээр цус алдалтын шинж тэмдэг илэрснээр нэмэлт эмчилгээний арга хэмжээ шаардагдах үед ITP-г хүнд гэж тодорхойлно. Шалтгаан нь тодорхойгүй. Гэвч гэр бүлийн тохиолдол онцгой ховор тул өвчний гарал генетикийн биш. Голчлон дэлүүнд аутоэсрэгбиеийн оролцоотой явагддаг тромбоцит задрал нь тромбоцитын нийлэгжил алдагдах болон Т эсийн оролцоотой нөлөөллийн аль алинтай холбоотой. Өгүүлэмж, бодит үзлэг, цусны дэлгэрэнгүй шинжилгээ ба захын цусны түрхцийн шинжилгээ нь тромбоцитопенийн өөр шалтгааныг заахгүй байвал ITP-ийн урьдчилсан оношийг тавина. Оношийг найдвартай тогтоож чадах „алтан стандарт“ шинжилгээ байхгүй. ITP-д өвөрмөц эмчилгээнд, жишээ нь судсаар тарих иммуноглобулин (IVIg) ба/буюу стероидод эерэг хариу өгөх нь оношийг дэмжинэ. Ясны чөмөгний соруулга (60-аас дээш насанд, бусад эсийн шугамын гажиг илэрсэн үед, эсвэл тромбоцитопени эхний шатны эмчилгээнд хариу өгөхгүй үед заалттай) нь хэвийн ясны чөмгийг харуулна. Миелодисплазийн хамшинж сэжиглэгдвэл морфологийн үнэлгээнээс гадна цитогенетикийн шинжилгээ хийхийг авч үзнэ. Ялган оношлогоонд хоёрдогч ITP-ийн шалтгаан (эмийн гаралтай ITP), аутоиммун өвчин (тогтолцоот улаан чонон яр зэрэг; энэ нэр томьёог үзнэ үү), ХДВ-ийн халдвар ба С хепатитыг хамруулна. Эмчилгээний стратегийг өвчний хүнд зэрэг ба өвчтөний насанд аль алинд нь тохируулна. Цус алдалтгүй, тромбоцитын тоо 30x109/L-ээс дээш өвчтөнд эмчилгээ хийх заалт ховор. Кортикостероид нь эхний шатны стандарт эмчилгээ юм. Преднизонд хариу өгөхгүй, цус алдалттай өвчтөнд IVIg хэрэглэх нь зохимжтой байж болно. Архаг хүнд ITP-ийн үед жишиг эмчилгээ нь дэлүү авах мэс засал юм. CD20-ийн эсрэг моноклон эсрэгбиеийн эмчилгээг (ритуксимаб) мөн авч үзэж болно. Тромбопоэтины (TPO) рецепторын агонистууд (элтромбопаг ба ЕХ-нд ховор өвчний эмээр бүртгэгдсэн ромиплостим) маш сайн хариу үзүүлдэг бөгөөд дэлүү авах мэс засалд хариу өгөөгүй өвчтөнд буюу дэлүү авах мэс засал хийх эсрэг заалттай үед заалттай. TPO рецепторын агонистуудын үйлдлийн механизмаас шалтгаалан тэдгээрийг барих эмчилгээ гэж үздэг. Эмчилгээг зогсоосны дараа тромбоцитопени эргэн сэдрэх нь анхаарал татдаг асуудал юм. Эсийн хорт эмийг дээр дурдсан эмчилгээнд үл хариулах цөөн өвчтөнд зориулан нөөцөлнө. Нас баралтын түвшин ерөнхийдөө 2%-иас бага боловч дэлүү авах мэс засал, эхний ба хоёр дахь шатны эмчилгээнд үл хариулах цөөн өвчтөнд 10%-иас давж болно.
Immune thrombocytopenic purpura (or immune thrombocytopenia; ITP) is an autoimmune coagulation disorder characterized by isolated thrombocytopenia (a platelet count <100,000/microL), in the absence of any underlying disorder that may be associated with thrombocytopenia. The annual incidence in adults is estimated at between 1/62,500 and 1/25,600, with a female to male ratio of 1.3:1. Although ITP can occur at any age, incidence shows an age-specific bimodal distribution for men with two incidence peaks observed in boys (under 18 years old) and among the elderly. Among women, incidence rate is constant. ITP is asymptomatic in one-third of cases. Mucocutaneous hemorrhage with purpura is the most frequent clinical manifestation, occurring when the platelet count is below 30,000/microL. Severe visceral bleeding (hematuria, gastrointestinal hemorrhage or cerebromeningeal bleeding) is mainly observed when thrombocytopenia is below 10,000/microL. Depending on the disease duration, ITP is classified into newly diagnosed, persistent (duration of 3-12 months) and chronic (duration of ?12 months). ITP is defined as severe when the presence of bleeding symptoms at presentation is sufficient to warrant treatment or when the occurrence of new bleeding symptoms requires additional therapeutic intervention. The etiology is unknown. However, the disease origin is not genetic as familial cases are exceptional. Platelet destruction, mediated by autoantibodies mainly in the spleen, is associated both with impaired platelet production and with T-cell-mediated effects. A presumptive diagnosis of ITP is made when the history, physical examination, complete blood count and examination of the peripheral blood smear do not suggest other etiologies for the thrombocytopenia. There is no `gold standard' test that can reliably establish the diagnosis. A positive response to an ITP-specific therapy, e.g. intravenous immunoglobulin (IVIg) and/or steroids, is supportive of the diagnosis. Bone marrow aspiration (indicated after the age of 60, in case of anomalies of other cell lines, or when thrombocytopenia does not respond to first-line treatments) shows a normal bone marrow. In addition to the morphologic assessment, cytogenetic testing should be considered if a myelodysplastic syndrome is suspected. The differential diagnosis should include causes of secondary ITP (drug-induced ITP), autoimmune diseases (such as systemic lupus erythematosus; see this term), HIV infection and hepatitis C. The therapeutic strategy should be adapted both to the severity of the disease and to the patient's age. Treatment is rarely indicated in patients with platelet counts above 30x109/L in the absence of bleeding. Corticosteroids are the standard first-line treatment. Use of IVIg may be appropriate in patients with bleeding who are unresponsive to prednisone. In case of chronic severe ITP, the reference treatment is splenectomy. Anti-CD20 monoclonal antibody therapy (rituximab) can also be considered. The thrombopoietin (TPO)-receptor agonists (eltrombopag and the EU Orphan drug romiplostim) produce excellent responses and are indicated in patients who fail to respond to splenectomy or when splenectomy is contraindicated. Due to the mechanism of action of TPO-receptor agonists, they are considered as a maintenance therapy. Rebound thrombocytopenia after cessation of treatment is a concern. Cytotoxic agents should be reserved for the rare patients who are refractory to the aforementioned treatments. The mortality rate is generally below 2%, but may exceed 10% in the rare patients refractory to splenectomy and first- and second-line treatments.
ICD-10-тай харгалзах код
Өөр хэсэгт ангилсан