Congenital or constitutional haemorrhagic condition
Цус бүлэгнэх механизмын гажиг, эсвэл цусны судасны бүтцийн согог үүсгэдэг гажигт хүргэдэг, төрөхийн өмнөх үед үүссэн хүчин зүйлс буюу удамшлын генетикийн хүчин зүйлсээс үүдэлтэй байдал. Энэ өвчин нь аяндаа цус алдах буюу цус хурах шинжээр илэрнэ.
Тодорхойлолт
Цусанд цус бүлэгнэлтийн хүчин зүйлс дутагдахад хүргэдэг, өөр бүлэгт ангилаагүй, удамшлын генийн мутациас үүдэлтэй аливаа өвчин. Эдгээр өвчин нь цус зохих ёсоор бүлэгнэж цус алдалтыг зогсоож чадахгүй тул цус алдалт ба цус хурах нь ихсэх шинжээр илэрнэ. Оношийг генетикийн шинжилгээгээр мутаци илрүүлж баталгаажуулна.
Any disease caused by genetically inherited mutations leading to lack of coagulation factors in the blood not elsewhere classified. These diseases are characterised by increased haemorrhaging and bruising as the blood cannot clot properly to control bleeding. Confirmation is identification of mutations by genetic testing.
ICD-10-тай харгалзах код
Дэд ангилал
Тодорхойлолт
Фибриногений төрөлх дутал нь эргэлдэж буй фибриногений тоо хэмжээ ба/буюу чанар буурснаас үүдэлтэй, хөнгөнөөс хүнд хүртэлх цус алдалтын шинж тэмдгээр илэрдэг цус бүлэгнэлтийн эмгэг юм. Афибриногенеми (фибриноген бүрэн үгүй байх) ба гипофибриногенеми (сийвэн дэх фибриногений агууламж буурах) нь фибриногений тоо хэмжээний гажигт, харин дисфибриногенеми нь фибриногений үйлийн гажигт хамаарна. Гипо- ба дисфибриногенеми ихэвчлэн хавсарч болно (гиподисфибриногенеми).
Congenital deficiencies of fibrinogen are coagulation disorders characterised by bleeding symptoms ranging from mild to severe resulting from reduced quantity and/or quality of circulating fibrinogen. Afibrinogenaemia (complete absence of fibrinogen) and hypofibrinogenaemia (reduced plasma fibrinogen concentration) correspond to quantitative anomalies of fibrinogen while dysfibrinogenaemia corresponds to a functional anomaly of fibrinogen. Hypo- and dysfibrinogenaemia may be frequently combined (hypodysfibrinogenaemia).
Дэлгэрэнгүй тодорхойлолт
Фибриногений төрөлх дутал нь эргэлдэж буй фибриногений тоо хэмжээ ба/буюу чанар буурснаас үүдэлтэй, хөнгөнөөс хүнд хүртэлх цус алдалтын шинж тэмдгээр илэрдэг цус бүлэгнэлтийн эмгэг юм. Афибриногенеми (фибриноген бүрэн үгүй байх) ба гипофибриногенеми (сийвэн дэх фибриногений агууламж буурах) нь фибриногений тоо хэмжээний гажигт, харин дисфибриногенеми нь фибриногений үйлийн гажигт хамаарна. Гипо- ба дисфибриногенеми ихэвчлэн хавсарч болно (гиподисфибриногенеми) (эдгээр нэр томьёог үзнэ үү). Афибриногенемийн тархалтыг 1/1,000,000 гэж тооцдог. Гипо- ба дисфибриногенеми илүү элбэг тохиолддог. Эрэгтэй, эмэгтэй хүмүүс адил тэнцүү өвчилнө. Фибриногений дутлыг аль ч насанд илрүүлж болох боловч афибриногенеми ихэвчлэн бага насны эхэн үед, ихэнхдээ нярайн үед илэрдэг. Афибриногенемийн түгээмэл илрэлд хүйнээс цус алдах, хамраас цус алдах, хемартроз, ходоод-гэдэсний замын цус алдалт, биений юм их ирэх, гэмтлийн ба мэс заслын цус алдалт, мөн ховор тохиолдолд гавал доторх цус харвалт багтана. Афибриногенемитэй эмэгтэйчүүдэд аяндаа зулбах нь давтагдаж болно. Гипофибриногенеми нь гэмтэл буюу мэс заслын дараа цус алдах тохиолдол цөөн, хөнгөн байх шинжээр илэрдэг. Дисфибриногенемитэй өвчтөнүүдийн ихэнх нь шинж тэмдэггүй байдаг (60%). Бусад нь цус алдалтын шинж тэмдэгтэй (28%), бүр тромбозтой (20%) байж болно. Фибриногений төрөлх дутал нь FGA, FGB буюу FGG генийн мутациас үүдэлтэй. Афибриногенеми нь аутосом рецессив хэлбэрээр удамшдаг; гипофибриногенеми ба дисфибриногенеми голчлон аутосом доминант хэлбэрээр удамшдаг. Оношийг идэвхжсэн хэсэгчилсэн тромбопластины хугацаа (aPTT), протромбины хугацаа (PT), тромбины ба рептилазын хугацаа уртсах, мөн үйлийн (Клауссын) ба иммунологийн шинжилгээгээр хэмжсэн фибриногений түвшинд үндэслэн тавина. Ялган оношлогоонд цус бүлэгнэлтийн бусад хүчин зүйлийн төрөлх дутал (эдгээр нэр томьёог үзнэ үү) ба фибриногений олдмол дутал (зарцуулалтын коагулопати, элэгний дутмагшил) багтана. Тромбоз илэрсэн тохиолдолд ялган оношлогоонд мөн төрөлх буюу олдмол тромбофили (антитромбины дутал, C буюу S уургийн дутал, V хүчин зүйлийн Лейдений мутаци, улаан чонон ярын антикоагулянт (эдгээр нэр томьёог үзнэ үү), FII Лейдений мутаци ...) багтана. Гэр бүлд шалтгаант мутацийг өмнө нь тогтоосон бол афибриногенемийг төрөхийн өмнө оношлох боломжтой. Цус алдалтыг эмчлэхэд ихэвчлэн фибриногений концентрат хэрэглэнэ. Фибриногений концентрат байхгүй үед шинэ хөлдөөсөн сийвэн хэрэглэнэ. Жирэмсний эхэн үед фибриногений концентрат хэрэглэхэд суурилсан тогтмол урьдчилан сэргийлэх эмчилгээгээр аяндаа зулбах давтагдахаас сэргийлж болно. Амь насанд аюултай гавал доторх цус харвалт тохиолдож болох хэдий ч эрт оношилж, зохих эмчилгээ хийвэл афибриногенемийн тавилан сайн. Гипо- буюу дисфибриногенемийн тавилан ихэвчлэн сайн.
Congenital deficiencies of fibrinogen are coagulation disorders characterized by bleeding symptoms ranging from mild to severe resulting from reduced quantity and/or quality of circulating fibrinogen. Afibrinogenemia (complete absence of fibrinogen) and hypofibrinogenemia (reduced plasma fibrinogen concentration) correspond to quantitative anomalies of fibrinogen while dysfibrinogenemia corresponds to a functional anomaly of fibrinogen. Hypo- and dysfibrinogenemia may be frequently combined (hypodysfibrinogenemia) (see these terms). Prevalence of afibrinogenemia is estimated at 1/1,000,000. Hypo- and dysfibrinogenemia are more frequent. Men and women are equally affected. Fibrinogen deficiency can be discovered at any age but afibrinogenemia usually manifests early in childhood, often in the neonatal period. Common manifestations of afibrinogenemia include umbilical cord bleeding, epistaxis, hemarthrosis, gastrointestinal bleeding, menorrhagia, traumatic and surgical bleeding and, rarely, intracranial hemorrhage. Recurrent spontaneous abortions may occur in women affected with afibrinogenemia. Hypofibrinogenemia is characterized by fewer and milder bleeding episodes following trauma or surgery. Most of patients with dysfibrinogenemia are asymptomatic (60%). The others may have bleeding symptoms (28%) or even thrombosis (20%). Congenital deficiencies of fibrinogen are caused by mutations in the FGA, FGB, or FGG genes. Afibrinogenemia is autosomal recessive; hypofibrinogenemia and dysfibrinogenemia are mainly autosomal dominant. Diagnosis is based on prolonged activated partial thromboplastin time (aPTT), prothrombin time (PT), thrombin and reptilase times and on fibrinogen levels measured by functional (Clauss) and immunological assays. Differential diagnoses include the other congenital clotting factor deficiencies (see these terms) and acquired fibrinogen deficiency (consumptive coagulopathy, hepatic failure). In case of thrombosis, differential diagnosis also includes congenital or acquired thrombophilia (antithrombin deficiency, protein C or S deficiency, Factor V Leiden mutation, lupus anticoagulant (see these terms), FII Leiden mutation ...). Antenatal diagnosis of afibrinogenemia is possible if the causal mutations have already been identified in the family. Fibrinogen concentrates are usually used for the treatment of hemorrhages. Fresh frozen plasma is used when fibrinogen concentrates are not available. Recurrent spontaneous abortions can be prevented by routine prophylaxis based on administration of fibrinogen concentrates early in pregnancy. Although life-threatening intracranial hemorrhage may occur, prognosis of afibrinogenemia is good with early diagnosis and adequate treatment. Prognosis of hypo- or dysfibrinogenemia is usually good.
ICD-10-тай харгалзах код